นักเดินทางมักจะบอกตรงกันว่า
“ เรื่องราวระหว่างทางก็มีความหมายไม่แพ้ปลายทาง ”
หรือจะพูดให้เข้าใจง่าย ๆ ก็คือ
อย่าให้ความสำคัญกับการวิ่งให้ถึงจุดหมาย เพียงอย่างเดียวเท่านั้น
จนไม่สนใจระหว่างทางที่ไป ฝนจะตก แดดจะออก ดอกไม้จะบานอย่างไร
และถ้าเปรียบเทียบการเดินทางไปบนถนนท่องเที่ยว กับการเดินทางไปบนถนนความรัก
ก็คงจะไม่ต่างกันนักหรอก
คนที่ตั้งใจวิ่งไปถึงจุดหมายเพียงอย่างเดียว เพื่อให้เจอรักแท้ที่ปลายทางอย่างเร็วที่สุด
ก็อาจจะต้องเหนื่อยล้า ยิ้มไม่ค่อยเป็น มีความสุขได้ยาก มีความทุกข์ได้ง่าย
และพอมีอุปสรรค เช่น ไปเจอคนที่รักจริง
คนที่เหมือนจะไปด้วยกันได้ดี แต่ที่สุดก็ไปด้วยกันไม่ได้
ก็อาจจะตัดพ้อท้อแท้กับชีวิต หรืออาจถึงกับ ไม่เหลือความศรัทธาในความรัก
ตัดสินใจหยุดวิ่ง ไม่ไปต่อ ล้มเลิกจุดหมาย
แตกต่างจาก คนที่ไม่ได้ออกเดินทางไปบนถนนความรัก เพียงเพื่อจะถึงจุดหมายเพียงอย่างเดียว
แต่ยังให้ความสำคัญกับคืนเหงา ๆ นอนฟังเสียงฝนตก
หยุดเดินสักพัก เพื่อชื่นชมกับดอกไม้ที่เริ่มบาน กับตะวันตอนเช้าที่เริ่มอุ่น
คนที่ไม่ได้รีบร้อน เพียงเพื่อจะให้ไปพบกับรักแท้อย่างรีบเร่ง
คนแบบนี้มักจะมีความสุขได้ง่าย มีความทุกข์ได้ยาก ร่ำรวยรอยยิ้ม ถ้าเหนื่อยก็รู้จักหยุดพัก
และเมื่อต้องเจอกับอุปสรรค เจอกับคนที่รักไม่จริง
เจอกับคนที่คบกันเพียงช่วงเวลาหนึ่ง...แม้ไม่ใช่คนที่จะรักกันได้ตลอดไป
ก็จะไม่มีทางเสียศรัทธา ในคำว่ารักไปง่ายๆ
ไม่มีทางจะหันกลับ ไม่มีวันล้มเลิกจุดหมาย
เพราะการรู้จักคิด ว่าในเรื่องร้าย ก็ยังมีเรื่องดีๆ
แม้จะเดินไปด้วยกันต่อไม่ได้ กับคนนี้
แต่ก็ยังมีความทรงจำดีๆ หลงเหลืออยู่ร่วมกัน
และ “ รักแท้ ” ก็ยังคงรออยู่ที่ปลายทาง
ถึงเดินช้าแต่ถ้าไม่เลิกเดิน . . . สักวันหนึ่งก็ต้องไปถึง . . .
ที่มา http://www.banprak-nfe.com/webboard/index.php?PHPSESSID=674c3c3d47bf08d03fe60f7921cf6d0c&topic=2807.0
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น